چرا این عکس پست مدرن است ؟

سانحه ی هوايی
در سانحه ي هوايي
قدم مي زنم به جلو
در دقيقه ها به عقب مي روم
از پله ها پايين
لبخند مهماندارمي گويد هيس !
و خيس که مي شوم
چشم هاي مهماندار پرنده اي مي شود
نگاه مي کنم در پرنده اي که پرنده مي شود
زمان در فنجان قهوه چرخ مي خورد
هواپيما در آسمان
مي گويم : سانحه هوايي ...
لبخند مهماندار دوباره مي گويد هيس ! ...
هر چه بگرديد پيدا نمي شود جعبه ي سياه
فنجان قهوه يادتان نرود- همانجاست
و هواپيما که در آسمان – چرخ مي خورد
و خوب که فکر مي کنيد :
هيچ اتفاقي نيفتاده
پيراهني به آخر رسيده است
پيراهني چقدر دور
شما به خانه باز مي گرديد
و مي بينيد :
بال هاي فرشته اي
از جالباسي آويزان است ...